Waar je bent, moet je zijn!

18 februari 2016 Otto Willemsen | Duurzaam4Life | Duurzaamheid

Het zou een kerstgedachte kunnen zijn om tegen het eind van het jaar eens om je heen te kijken waar en hoe je van waarde bent voor je omgeving. Ik hoop niet dat je erachter komt dat je eigenlijk alleen maar overlast veroorzaakt of schade toebrengt maar juist onderdeel bent van een complex business eco system waarin iedereen zijn eigen rol heeft en waar alles met alles samen hangt. Deze samenhang zien we terug in actuele trends rondom circulaire economie. Modewoorden als cradle to cradle, digitalisering, arteficial intelligence, internet of things, 3D printen, smart industry en innovatie rollen ons om de oren. Ze veroorzaken een beweging die terug gaat naar hier. Een soort van glocalisering, internationale trends verbonden met lokale identiteit en waarde van dichtbij.

In de circulaire economie is alles circulair: technische en biologische grondstoffen in kringlopen, mensen, organisaties, onderwijs, overheid, ondernemers, verenigingen en burgers. Circulair betekent ook dat je elkaar telkens weer tegenkomt. Net als de lokale vakman vroeger; hij was iemand omdat hij kwaliteit leverde en service verleende in zijn dorp. Je kwam hem elke dag tegen en op de kermis dronk je samen een biertje. Die vakman keek wel uit om de boel te flessen. Hij wilde over straat kunnen gaan zonder te worden aangevallen en lokaal waarde toevoegen. Waarde voegde hij toe in zijn werk maar ook in zijn sociale activiteiten. Bijvoorbeeld door de lokale voetbalclub te sponsoren, bij te dragen aan iets maatschappelijks in het dorp. Alles was toen sociaal connected op lokale schaal omdat men nog wist dat alles met alles samenhing en dat je elkaar weer tegenkomt en nodig hebt.

De circulaire economie brengt een glocalisering op gang en gaat de onderlinge samenhang opnieuw ontdekken. De verhullende deken wordt weggenomen en de handel wordt weer transparant en rechtvaardig op basis van toegevoegde waarde zonder (maatschappelijke/ecologische) schade voor anderen. In Oost Nederland noemen ze dat gewoon Naoberschap. Een bijzonder woord, want er zitten een aantal woorden in verpakt voor mijn gevoel. Nabij, nader, buur, het suggereert vakmanschap of een kwaliteit‘schap’ wat je inzet voor je buren en een soort schap in de zin van vereniging of buurt, net als het water‘schap’. Die elementen dekken voor mij de lading. We gaan terug naar hier, verstoppen kan niet meer en we zijn interconnected.

Meer dan ooit geldt het motto: waar je bent, moet je zijn!

Wilt u in contact komen met Otto Willemsen of wilt u zijn overige columns lezen? Kijk dan op zijn eigen columnisten pagina.