Digitalisering dwingt tot samenwerking:

21 maart 2017 Arnold Poelstra | EY | Belastingadviseurs LLP

Terwijl ik deze column schrijf zit ik bij een EY conferentie waar alle fiscalisten en juristen uit België en Nederland met elkaar spreken over de veranderingen die robotisering en digitalisering zullen gaan hebben op onze activiteiten – op de wijze van adviseren en op de onderwerpen waarover we adviseren. En, minstens zo belangrijk, wat verwacht het werkveld, onze klant, van ons op dit vlak? Wat doen wij over (bijvoorbeeld) vijf jaar (nog) voor u en hoe doen we dat dan? Interessante vragen. Het antwoord is niet altijd eenduidig. Wat we wel weten is dat de ontwikkelingen razendsnel gaan en dat wij als organisatie mee moeten bewegen, investeren in technologie en moeten proberen te anticiperen op, bijvoorbeeld, transacties via blockchain. Het geheel van transacties (inclusief de betalingen) zijn binnen de blockchain volledig transparant, dus ook de fiscale consequenties en de mogelijke afdrachten van belastingen binnen die keten. Daar hoeft geen fiscalist meer aan te pas

te komen. Internationaal wellicht nog wat discussie over het antwoord op de vraag waar een transactie voor de fiscale wetgeving heeft plaatsgevonden, maar verder geheel overzichtelijk.

Blockchain is één voorbeeld. Een ander is het digitaliseren van denkpatronen van wetgevers en rechters in fiscale vraagstukken. Als je die kunt voorspellen (en dat kunnen we steeds beter), kun je ook voorspellen wat de vermoedelijke uitkomst is van een geschil met de Belastingdienst. Zoeken in rechtspraak naar vergelijkbare gevallen kunnen computers inmiddels al lang veel beter dan mensen, dus dat kennen we wel, maar het digitaliseren van denkpatronen is toch wel redelijk disruptief.

Fantastische ontwikkelingen. Vraagt om andere mensen met andere vaardigheden. Waar halen we die vandaan? Dat is echt wel echt een uitdaging.

Onlangs hielden we een ronde tafelgesprek met een aantal familiebedrijven die we uit lieten dagen door (techno) start ups rondom hun visie op de toekomst. Bestaat het huidige verdienmodel nog of moet het roer om? Was erg nuttig. Zowel voor de gevestigde orde als de start ups. Beide werelden blijken elkaar hartstikke nodig te hebben. De toegevoegde waarde van de start ups zit in het vrije denken en hun andere kijk op de markt. De toegevoegde waarde van de familiebedrijven zit in hun drang om te blijven investeren op de lange termijn en voor de volgende generaties, de opgebouwde kennis van distributiekanalen, managementvaardigheden en bedrijfsvoering. Zaken die ook een start up, wil hij verder komen, nodig heeft.

Ik kwam toen wel weer tot de verheugende conclusie dat we in een mooie regio zitten hier in Oost Nederland. Met de spin offs van Hogescholen en (Technische) Universiteiten beschikken we toch over een overweldigende hoeveelheid innovatieve denkkracht. Familiebedrijven die de bereidheid hebben om te blijven kijken naar de langere termijn en openstaan voor nieuwe ontwikkelingen en visies zijn er ook genoeg. Daar zouden we toch, met elkaar, wat moois van moeten kunnen maken.

Zoek elkaar op! Ga met elkaar in gesprek en ga samenwerken! Doen we dat niet dan lopen we het risico dat het innovatietalent onze regio verlaat en bestaande bedrijven uit business raken. Dat wil toch niemand?

Wilt u in contact komen met Arnold Poelstra of wilt u zijn overige columns lezen? Kijk dan op zijn eigen columnisten pagina.